Χιόνι και Απολαμβάνειν

αναρτήθηκε σε: Απολαμβάνειν, Άρθρα | 0

Ο τίτλος του άρθρου μάς βάζει αμέσως στο κλίμα.
Κανείς δεν εντυπωσιάζεται από τη σύνδεση αυτή έτσι δεν είναι;
Και να μην έχετε ξανακούσει αυτή την έννοια,έτσι γραμμένο στο απαρέμφατο, κάτι καταλαβαίνετε έτσι δεν είναι;
Λέει για την απόλαυση που έχει το χιόνι από μόνο του. Ιδίως στη χώρα μας, ιδίως σε κάποιες περιοχές.
Το χιόνι είναι σπάνιο. Είναι μαλακό. Είναι λευκό. Είναι αφράτο. Είναι όμορφο.
Συμβολίζει και σηματοδοτεί όλες αυτές τις λίγες στιγμές που το είχαμε και το χαρήκαμε στη ζωή μας. Τα σχολεία κλείνανε κι εμείς χοροπηδάγαμε μαζί του, ως παιδιά και σαν παιδιά.
Οι δραστηριότητες γύρω μας μειώνονταν – και αναγκαστικά – εστιάζαμε. Στο ίδιο το χιόνι, στην παρέα, στην αυλή μας.
Είναι λοιπόν το χιόνι συνυφασμένο με το Απολαμβάνειν, από τη φύση του.

Κι αν η απόλαυση δεν έρχεται;

Όμως, τι γίνεται αν παρ’ όλα τα παραπάνω η απόλαυση δεν έρχεται;
Αν νιώθετε ότι για σας αυτό που συμβαίνει δεν μοιάζει όχι μόνο απολαυστικό αλλά ούτε καν θετικό;
Πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι γίνεται με το Χιόνι και το Απολαμβάνειν.
Κατ΄αρχάς, το Απολαμβάνειν είναι μία διαδικασία, μία σειρά από γνωστικές ή/και συμπεριφορικές τεχνικές που στόχο έχουν την ενδυνάμωση των θετικών συναισθημάτων.
Άρα, το πρώτο βήμα για να «εισέλθουμε» στη διαδικασία του Απολαμβάνειν είναι να βρούμε την απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα:

«Τι είναι αυτό που εγώ προσωπικά έχω ανάγκη τώρα που χιονίζει, για να νιώσω θετικά;»


Ας υποθέσουμε (προφανώς η παρούσα υπόθεση είναι μία απλοϊκή συνθήκη αλλά και πάλι) ότι είστε σπίτι, δεν εργάζεστε την ώρα που χιονίζει και είστε μόνος/μόνη.
Η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα μπορεί να είναι οποιαδήποτε από τις ακόλουθες:
«Θέλω να βγω να περπατήσω»
«Θέλω να παίξω χιονοπόλεμο»
«Θέλω να χουχουλιάσω στη ζεστασιά του σπιτιού μου»
«Θέλω να μην κάνω τίποτα»

Τα βήματα

Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι να αναγνωρίσετε τι έχετε ανάγκη, μέσα σ’ αυτή τη συνθήκη, για να νιώσετε θετικά. Αν η εξερεύνηση των αναγκών σας είναι σωστή, αν το βρείτε και το κάνετε πράξη, το πιθανότερο είναι ότι όντως θα έχετε θετικά συναισθήματα. Ανάλογα με τις ανάγκες, και τη συνθήκη, κάθε μία από τις παραπάνω επιλογές ενδέχεται να φέρνει διαφορετικό συναίσθημα.

Το περπάτημα στο χιόνι ίσως φέρει ηρεμία, γαλήνη ή/και δέος.

Το παιχνίδι με το χιόνι ίσως φέρει χαρά.

Το χουχούλιασμα στη ζεστασιά ίσως φέρει ευγνωμοσύνη.

Και η επιλογή του «τίποτα» μπορεί να οδηγήσει σε ικανοποίηση.


Και μετά, η «συνάντηση» με τα θετικά συναισθήματα που φέρνει το χιόνι, θέλει – για να γίνει Απολαμβάνειν – και κάτι επιπλέον.
Η χαρά ίσως γίνει μεγαλύτερη αν συνοδεύεται από την τεχνική Απολαμβάνειν «Συμπεριφορική Έκφραση».

Δεν παίζουμε απλά χιονοπόλεμο (μπορεί κανείς απλά να πιάσει τη χιονόμπαλα και να τη ρίξει – σκέτα). Χοροπηδάμε. Τσιρίζουμε. Υπερβάλλουμε. Πασαλειβόμαστε,
Οι έρευνες δείχνουν ότι αν εκφράζουμε με λόγια και κινήσεις το θετικό μας συναίσθημα, η ένταση δυναμώνει και η στιγμή μένει περισσότερο στη μνήμη μας.
Και η ευγνωμοσύνη, θα «σταθεί» περισσότερο στην καρδιά μας και θα μας γεμίσει με τα οφέλη της, αν έχει μαζί της μία εσωτερική φωνή που θα λέει κάτι σαν «Πόσο τυχερός είμαι που το ζω αυτό. Είμαι ευγνώμων που είμαι στα ζεστά μου, δεν έχω να πάω πουθενά και βλέπω κάτι τόσο όμορφο». Πρόκειται για την τεχνική Απολαμβάνειν « Μετρώ τις ευλογίες μου».

Και το περπάτημα στο χιόνι θα φέρει ηρεμία όπως είπαμε, αλλά η ηρεμία θα είναι πιο «δυνατή» αν κινητοποιήσουμε την τεχνική «Όξυνση των Αισθήσεων». Αν δεν περπατάω απλά, αλλά παρατηρώ με προσοχή τις λεπτομέρειες στο τοπίο και στις αυλές των σπιτιών. Αν μυρίζω το υγρό χώμα, αν το άγγιγμα του χιονιού το κάνω συνειδητά και εστιασμένα.

Και εδώ, στην ίδια βόλτα, μπορεί και να νιώσω ακόμη και το συναίσθημα του δέους.

Θα το καταφέρω, αν δω τη σκηνή θαυμάζοντας το μεγαλείο ενός φυσικού φαινομένου που μπορεί εν μία νυκτί να μεταμορφώνει τα πάντα.

Μην “πυροβολείτε” τη χαρά

Και κάτι ακόμα.

Τα βήματα στην πορεία για το Απολαμβάνειν το χιόνι, προϋποθέτουν ότι δεν υπεισέρχεται το Kill Joy Thinking.

To Kill Joy Thinking είναι αυτό που λέει ακριβώς η έκφραση στα αγγλικά: σκέψεις που σκοτώνουν τη χαρά.

«Κι αν κρυώσω με το χιονοπόλεμο;»

«Κι αν γλιστρήσω περπατώντας;»

«Κι αν κλείσουν για μέρες οι δρόμοι;»

Θα πρέπει να εξασκηθούμε, να προπονηθούμε αντίστροφα και γι’ αυτό. Να μπορούμε να αφήνουμε τη χαρά και κάθε θετικό συναίσθημα να εισέρχεται ενάντια σε σκέψεις που το εμποδίζουν.

Να μην «πυροβολούμε» τη χαρά.
Χιόνι και Απολαμβάνειν λοιπόν, μία σχέση αγάπης που όπως όλες οι σχέσεις αγάπης θέλει τον αναστοχασμό της και τη φροντίδα της.
Πάμε;

Photo by Pauline BernfeldTil Jentzsch on Unsplash