Σημασία έχει μόνο η μουσική…

Σάββατο βράδυ στην κατάμεστη Αίθουσα Φίλων της Μουσικής στο Μέγαρο. Η μουσική του  Zbignief Preisner  συμβολίζει μία ολόκληρη εποχή για μένα: μουσική απόκοσμη να συνοδεύει τις γοητευτικές, μυστήριες ταινίες του  Kieslowski όταν όλα γύρω μου και μέσα μου ακόμα «χτίζονταν».
Η χορωδία και η ορχήστρα έχουν πάρει τις θέσεις τους ...
Περισσότερα

“Ανοιχτά” παράθυρα

Είναι καλοκαίρι και τα παράθυρα του σπιτιού μας άνοιξαν πια για τα καλά. Έχει ζέστη. Κι έχει και όμορφο φως τα απογεύματα.
Στη γειτονιά μας τα σπίτια δεν είναι εντελώς κολλητά μεταξύ τους αλλά είναι αρκετά κοντά. Με ανοιχτό το παράθυρο μας, αν τυχόν σταθείς ήσυχος, μπορεί και να ακούσεις ...
Περισσότερα

“Μαμά… κοίτα τον ουρανό…”

Απόγευμα Κυριακής και είναι μία από αυτές τις στιγμές που η κούραση όλων ανακατεύεται μέσα στο σπίτι και γίνεται ένα «κουβάρι» από καυγάδες χωρίς αληθινό λόγο. Λίγο πριν της φώναξα και μου φώναξε. Έχουμε χωριστεί από τις αρχικές φωνές και λίγο μετά επανέρχεται εκείνη γλυκά γι αυτό που σε πρώτη ...
Περισσότερα

Καλά “ταξίδια”…

Λατρεύω από παιδί τα ταξίδια. Υπάρχει μία ιστορία στην οικογένεια που αμυδρά θυμάμαι αλλά τη διηγούνται παραστατικά οι γονείς μου κι ακόμη γελάνε. Ήμουν 4 χρονών και αποφασισμένη ότι θα ταξιδέψω μόνη μου για την Αθήνα. Ζούσαμε στη Χίο, και τα καράβια τότε έβγαζαν μία σκάλα στην προβλήτα για τους ...
Περισσότερα

Τα φουρούσια της Απλωταριάς ή ας κοιτάξουμε ψηλά.

Είναι καλοκαίρι, είμαι 16 χρονών, ζω μόνιμα στη Χίο και περπατάμε στον κεντρικό εμπορικό δρόμο της πόλης παρέα με την καινούρια μου φίλη από την Αθήνα. Η Κέλλυ είναι η νέα μου αλληλογράφος που γνώρισα τυχαία, από μία αγγελία στο «Ζητούν Αλληλογραφία» του περιοδικού Ταχυδρόμος και τη φιλοξενώ για πρώτη ...
Περισσότερα

Ένα σουσαμένιο κουλούρι και η ευτυχία

Βγαίνω από το μετρό του Συντάγματος οδεύοντας για μία επαγγελματική συνάντηση στην οδό Σταδίου. Είναι μία συνηθισμένη επαγγελματική συνάντηση, μία συνηθισμένη μέρα.
Καθώς ανεβαίνω τα σκαλιά του μετρό βλέπω τον κουλουρά. 50 λεπτά, ένα σουσαμένιο κουλούρι, ένα συνηθισμένο σουσαμένιο κουλούρι και ξαφνικά η πλατεία Συντάγματος αλλάζει όψη γιατί αλλάζει ο ...
Περισσότερα

Μέση ηλικία: πανοραμική θέα.

Διάγω αισίως το 47ο έτος της ηλικίας μου και μπορώ να πω, με ανάμικτα συναισθήματα, ότι βρίσκομαι σε αυτό που λέμε στην καθομιλουμένη μέση ηλικία. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι αυτό μέσα μου. Κι ας λένε κάποιοι ότι φαίνομαι μικρότερη, κι ας λένε οι φίλες μου ότι είμαστε πιο ωραίες ...
Περισσότερα

Σκυταλοδρομίες ζωής

Έκανα αγωνιστική κολύμβηση ως έφηβη. Μεγαλωμένη σε νησί, το να συμμετέχεις σε αθλήματα της θάλασσας ήταν κάτι συνηθισμένο: κολύμπι, πόλο, κωπηλασία, ιστιοπλοΐα. Αν με ρωτήσετε γιατί ασχολήθηκα με την κολύμβηση μικρή δεν θα ήξερα σίγουρα να απαντήσω μέχρι πρόσφατα. Και οπωσδήποτε δεν ήξερα ως παιδί να πω γιατί πήγαινα στις ...
Περισσότερα

Γιατί η εφηβεία δεν έρχεται μόνο μία φορά…

Η μία μου κόρη μπαίνει σιγά σιγά στην εφηβεία. Αλάζει το σώμα της, το πρόσωπό της, οι εκφράσεις της, οι ανάγκες της, οι ανασφάλειές της αλλά και «οι ασφάλειες» της και τα ρίσκα που παίρνει. Όλοι μας στην οικογένεια παρατηρούμε αυτήν την αλλαγή και προσπαθούμε με τη σειρά μας να ...
Περισσότερα